باز اندیشی آیین سوری در اندیشه ایرانیان

جشن سوری از گذشته بسیار دور در ایران مرسوم بوده‌‌است که جشنی ملی و مردمی است و «چهارشنبه سوری» نام گرفته‌است که طلایه‌دار نوروز است.

این روزها شایعاتی به گوش می رسد که بی پایه و اساس  بوده وخلاف حقیقت است، این نوشتار در پی این است که شفاف سازی بیشتری در خصوص این آداب نکو و پسندیده ی ایرانی ارائه دهد...

جشن سوری در ایران قدیم در یکی از ۵ روز آخر اسفندماه بر پا می‌گشت، چرا که ایرانیان شنبه و آدینه نداشتند و ماه را به هفته‌ها تقسیم نمی‌کردند؛ بلکه قبل از ورود اسلام به ایران هر سال ۱۲ ماه، و هر ماه ۳۰ روز بود که هر کدام از این ۳۰ روز نام مشخصی داشته‌است که به‌نام یکی از فرشتگان خوانده می‌شد. چون هرمزد روز، بهمن روز، اردی بهشت روز و غیره که پس از ورود اسلام به ایران تقسیمات هفته نیز به آن افزوده شد.

در ایران باستان در پایان هر ماه جشن و پای‌کوبی با نام سور مرسوم بوده‌است و پس از ورود اعراب برگزاری اين مراسم به همراه جشن هاي نوروزي با مخالفت شديدي روبرو گشت و به شدت برخورد می کردند،از سوی دیگر چهارشنبه نزد اعراب ی«یوم الارباع» خوانده می‌شد و از روزهای شوم و نحس بشمار می‌رفت و بر این باور بودند که روزهای نحس و شوم را باید با عیش و شادمانی گذراند تا شیاطین و اجنه فرصت رخنه در وجود آدمیان را نیابند.

بدین ترتیب ایرانیان آخرین جشن آتش خود را به آخرین چهارشنبه سال انداختند و در آن به شادمانی و پایکوبی پرداختند تا هم چشن ملی خود را حفظ کنند و هم بهانه بدست دیگران ندهند و بدین ترتیب چشن سوری از حادثه روزگار مصون ماند و برای ایرانیان تا به امروز باقی ماند.

یك عقيده كُهن ايراني

اعتقاد مردم باستان فروهر ها (7) به مدت ده شبانه روز از جايگاه اصلي و آسماني خود به شهر و ديار خود فرود آمده و ميان بازماندگان زندگي مي کنند . تا پيش از روز بيست و پنجم اسفند ماه كه در شب آن ، يعني شب بيست وششم فروهر ها فرود مي آيند.

در اين روزها بازماندگان لباس نو تهيه مي كنند و در اتاق ها به ويژه اتاق درگذشتگانشان نقل و نبات و شيريني و ميوه و سبزي و گل و كتاب مقدس و شمع روشن و چوب هاي خوشبو در سفره مي نهند . كدورت ها و نقارها را بر طرف مي كنند به‌آن اميد كه چون روان درگذشتگان به ميان آنان آمدند شاد و راضي باشند و به بازماندگان دعا و بركت عنايت كنند.

در اين شبها مردم بر سر بامها براي راهنمايي روان درگذشتگانشان آتش روشن ميكردند تا در فروغ و روشناي آن آتش ، روان درگذشتگان در روشنايي وارد خانه بازماندگان شوند ، همچنين رسم بوده كه كنار آن آتش كه بر پشت بام روشن ميكردند خوراك هاي ويژه اي نيز قرار دهند.

و سخن آخر :

یافته های پژوهشی نشان می دهد که تمامی آیین ها و یادمان هایی که از مردم ایران در هنگامه های گوناگون بر پا می داشتند و بخشی از آنها همچنان در فرهنگ این سرزمین پایدار شده است،با منش،اخلاق و خرد نیاکانمان در آمیخته بود و در همه آنها، اعتقاد به پروردگار،امید به زندگی،نبرد با اهریمنان و بدسگالان و مرگ پرستان،در قالب نمادها، نمایش ها و آیین های گوناگون نمایشی گنجاده شده بود.

رفتار خشونت آمیز و مغایر با عرف و منش جامعه نظیر آنجه که امروزه تحت نام چهارشنبه سوری شاهد آن هستید،در هیچکدام از این آیین ها دیده نمی شود. بهتر است بگوییم،کسانی که با بی نظمی و انفجار و پراکندن آتش سلامتی مردم را هدف می گیرند،با تن دادن به رفتاری آمیخته به هرج و مرج روحی،آیین چهارشنبه سوری را تحریف کرده اند.

« پس امیدوارم دوستان عزیز با خواندن این مطلب ، رسم کهن باستانی و ملی خود را حفظ کنند و هم بهانه بدست دیگران ندهند ».

شاد باشید