زرتشت به من درست بودن ، درست برخورد کردن ، درست فکر کردن ، درست دیدن و درست پنداشتن را آموخت. با نگاهی گذرا به گات ها (کتاب مقدس زرتشت) ، آرامشی شیرین در آن جستم ، روانم آرام شد و در خود حس نیک بودن را تجربه کردم. با خواندن بخش هایی از گات ها ، فهمیدم که زرتشت در افکار و فلسفه ی خود برای مردمانش نیک ترین ، آرامش بخش ترین ، راست ترین و شادترین راه را به آنان نشان داده تا خود را و دنیای خود را نیک بسازند. در هیچ جای گفتار زرتشت ، از سرکوب ، از کشتار ، از نفرین ، از تحمیل و از اندوه و غم سخنی به میان نیاورده است. هیچگاه زرتشت در کتابش ، قومی را به سبب داشتن آیینی دیگر سرکوب نکرده و تنها تلاش او شناساندن راه نیک و راه درست به مردمان سرزمینش بوده بدون اینکه آن را به زور بر کسی بازخواند. آیین زرتشت ، یعنی آیین راستگویی و درست کاری...