یسنا 45

برگردان آزاد

45/1

اینک سخن می­دارم،
گوش بدارید و بشنوید،
ای کسانی که خواهان شنودنید،
و ای کسانی که از دور و نزدیک فرا آمده­اید،
همه­ی این گفته­ها را نیک به یاد بسپرید،
مباد آنکه،
آموزگار بد،
دگرباره زندگی شما را تباه کند،
و دُروند با گفته­های خود و باورهای
نادرستش،
شما را به گمراهی بکشاند.

45/2

اینک سخن می­دارم از دو مینو،
که در آغاز آفرینش،
از آن دو، مینوی پاک به دیگری گفت:
ما دو را،
نه اندیشه و نه آموزش، و نه خرد و نه باور،
و نه گفتار و نه کردار و نه یابش و نه روان،
با هم سازگار و همراهند.

45/3

اینک سخن می­دارم،
از آنچه اهورامزدای دانا،
درباره­ی بنیاد آیین زندگی به من باز گفت،
کسانی که این پیام و گفت اندیشه انگیز را،
آنچنان که من دریافته­ام و می­گویم،
به کار نبندند، زندگی آنان در پایان،
همراه با دریغ و افسوس خواهد بود.

45/4

اینک سخن می­دارم،
از آنچه در زندگی بهترین است،
و آن را در پرتو راستی دریافته­ام:
مزدا آفریدگار راستی است،
مزاد سرچشمه­ی اندیشه­ی نیک است،
و اندیشه­ی نیک برای کوشش است.
مزدا پروردگار پارسایی،
و پارسایی مایه­ی نیکوکاری است.
و مزدای از همه چیز آگاه را،
نمی­توان فریفت.

45/5

اینک سخن می­دارم،
از آنچه اهورامزدای پاک­ترین به من گفت:
سخنی که شنودن آن برای مردم بهترین
است.
آن­ها که آموزش­های مرا بشنوند،
و بدان­ها ارج نهند و فرمان برند،
به رسایی و جاودانگی رسند،
و با کردارهایی که از اندیشه­ی نیک برخیزد،
اهورا را دریابند.

45/6

اینک سخن می­دارم،
از آنکه از همه بزرگتر و برتر است،
و با راستی می­ستایم او را.
آن سرور دانا و جاودان­های پاک او را.
باشد که اهورامزدا،
با خرد پاک خود ستایش ما را بشنود.
باشد که،
با مهر و در پرتو اندیشه­ی نیک بدو برسیم.
و باشد که او با خرد خود،
آنچه را که بهترین است به ما بیاموزد.

45/7

او کسی است که
همه­ی رادان،
چه آن­ها که بوده­اند و چه آن­ها که هستند،
و چه آن­ها که خواهند بود،
رستگاری خود را از او جویند.
و این بدانید که
روان نیکان پیوسته توانا و پیروز خواهد بود،
و دُروند همیشه با رنج به سر خواهد برد.
و این آیینی است که،
اهورامزدا با شهریاری خویش برنهاده است.

45/8

با ستایش­ها و نیایش­هایم،
روی به اهورامزدا می­آورم،
و با دیده­ی دل او را می­بینم،
و با اندیشه و گفتار و کردار نیک،
و در پرتو راستی،
او را هستی بخش دانای بزرگ می­شناسم،
و نیایش­هایم را به او و به سرای سروده­ی او،
نیاز می­کنم.

45/9

اهورامزدا را،
با اندیشه­ی نیک خشنود می­سازیم،
او که با خواست خود،
برای ما شادی و رنج آفریده است.
باشد که اهورامزدا،
با توانایی خود،
به ما نیروی کار کردن بخشد،
تا در پرتو اندیشه­ی نیک و راستی و دانش
درست،
در راه پیشرفت مردمان بکوشیم.

45/10

او را با پارسایی می­ستاییم و بزرگ می­داریم.
او که همواره،
هستی بخش دانای بزرگ نام دارد
و در پرتو راستی و اندیشه­ی نیک،
و با شهریاری خود
به مردمان نوید رسایی و جاودانگی می­دهد،
و به آن­ها تندرستی و توانایی می­بخشد.

45/11

اهورامزدا،
برای کسی که،
دیو یسنیان و پیروان آنان را دشمن می­دارد،
و راهش از آنکه،
اهورامزدا را خوار می­شمارد و زشت می­انگارد،
جداست،
و درباره­ی اهورامزدا نیک می­اندیشد،
و سوشیانس­های دانا و یاوران آیین را،
بدرستی می­شناسد،
چونان دوست و برادر و پدر خواهد بود.