یسنا 46

برگردان آزاد

46/1

به کدام زمین روی آورم ؟
و به کجا روم ؟
مرا از خویشاوندان و یارانم دور می­دارند،
از همکاران نیز مرا خشنودی نیست،
و نه از شهریاران کشور که هواخواه دروغند.
ای اهورامزدا،
چگونه می­توانم تو را خشنود گردانم ؟

46/2

ای اهورامزدا،
من می­دانم چرا ناتوانم،
نوای من اندک و کسان من کم­اند.
من به تو می­زُبایم،
مرا نیک بنگر،
من از تو خواهان آن مهری هستم که،
دلدار به دلداده می­بخشد.
در پرتو راستی،
مرا از نیروی اندیشه­ی نیک بیاگاهان.

46/3

ای اهورامزدا،
کی سپیده­دم آن روز فراخواهد رسید
که راستی برای نگاهداری جهان بدرخشد ؟
کی سوشیانس­ها،
با آموزش­های فزاینده و بخردانه می­آیند ؟
و اندیشه­ی نیک چه کسی را یاری می­کند ؟
ای اهورا،
من تنها آموزش و آیین تو را برمی­گزینم.

46/4

دُروندی که
با کردار دشمنانه و زیانبار خود
به زشتی زبانزد است،
پشتیبانان راستی را
از پیشبرد زندگی مردمان
در شهر و در کشور بازمی­دارد.
ای مزدا،
کسی که به جان با دُروند بستیزد،
مردم و جهان آفرینش را به راه خرد و یابش
نیک
پیش می­برد.

46/5

ای اهورامزدا،
اگر دانا و توانایی که پیرو راستی است
و بدرستی زندگی می­کند،
بر پایه­ی آیین ایزدی و یا از راه مهر،
دُروندی را که از او یاری می­جوید
به گرمی بپذیرد،
با خرد خود می­تواند
او را از گمراهی و تباهی و گزند برهاند
و به خودشناسی برساند.

46/6

اما اگر آن توانا،
به کسی که برای یاری به سوی او آمده است،
یاری نکند،
از خود به دام دُروند فریبکار خواهد افتاد،
زیرا، برپایه­ی آیین دین
که اهورامزدا از آغاز برنهاده است،
کسی که برای دُروند بهترین را بخواهد،
خود دُروند است،
و آنکه راستان را ارجمند بدارد،
از راستان است.

46/7

ای مزدا،
هنگامی که دروند آماده­ی آزار من است،
جز فروغ تو و اندیشه­ی به تو،
چه کسی پناه من خواهد بود ؟
ای اهورا،
از این دو فروزه­ی روشنایی و دانایی است که
آیین راستی به کار بسته می­شود،
پس نهاده و یابش مرا از این آیین آگاه ساز.

46/8

ای مزدا،
از کردارهای کسی که
در پی آزار جهانیان است،
گزندی به من نخواهد رسید،
و آن کردارهای دشمنانه،
به خود او بازخواهد گشت،
و او را از زندگی نیک باز خواهد داشت،
و زندگی­اش را به بدی خواهد کشانید.

46/9

کیست، آن رادی که
نخست مرا بیاموزد
که تو بیش از همه سزاوار ستایشی،
تو سرود راستی و داور پاک کردارهایی.
و ما پیوسته خواستاریم که با اندیشه­ی نیک،
از آیین راستی و از آنچه تو در آن باره گفته­ای،
آگاه گردیم.

46/10

ای اهورامزدا،
من بدرستی گویم،
هرکس، چه مرد و چه زن،
آنچه را تو در زندگی بهتر می­شماری، به جای
آورد،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
از پاداش راستی و توانایی مینویی برخوردار
گردد.
من این کسان را،
به ستایش تو راه می­نمایم،
و از گذرگاه داوری می­گذرانم.

46/11

کاوی­ها و کرپن­ها،
با نیروهای به هم پیوسته­ی خود،
با کردارهای زشت،
زندگی مرا تباه می­کنند.
اما روان و یابش اینان،
هنگام رسیدن به گذرگاه داوری،
بر آنان خواهد خروشید،
و برای همیشه به سرای دروغ خواهند شد.

46/12

هنگامی­که
فرزندان و نوادگان فریان تورانی،
به راستی رو کنند،
و با پارسایی،
در پیشرفت و آبادانی جهان بکوشند،
آنگاه اهورامزدا در پرتو اندیشه­ی نیک،
آنان را به هم می­پیوندد،
و خوشی و رستگاری را،
بر آن­ها آشکار می­کند.

46/13

هرکس که زرتشت اسپینتمان را،
در انجام کارهایش یاری می­کند و خشنود
می­سازد،
به درست کرداری زبانزد می­گردد.
اهورامزدا به چنین کسی زندگی نیک
می­بخشد،
و در پرتو اندیشه­ی نیک،
گیتی او را می­افزاید،
و هرکسی او را،
دوست نیک راستی می­شناسد.

46/14

ای زرتشت،
کیست دوست راست کردار تو ؟
و کیست،
آنکه به راستی،
خواهان نیک نامی و بلند آوازی انجمن مغان
است ؟
این کس براستی کی گشتاسب دلیر است.
ای اهورامزدا،
من مردمان را
با سخنان برخواسته از اندیشه­ی نیک
فرا می­خوانم،
تا به بارگاه تو راه یابند.

46/15

ای فرزندان هیچدسپ اسپنتمان،
به شما می­گویم،
بشنوید آنچه را که برای شما بهتر است،
تا با آن دانا را از نادان بازشناسید،
و با کردار خود،
راستی را که از آیین بنیادین اهوراست،
از آن خود سازید.

46/16

ای فرشوستر هِوُگوَ،
با یاران گرویده­ی خود،
که ما هردو برای آن­ها،
خواهان فروغ و خوشبختی پایدار هستیم،
به آنجا رو،
جایی که راستی با پارسایی پیوسته است،
در آنجا، اندیشه­ی نیک و توانایی،
فرمان می­رانند،
و شکوه اهورامزدا نمایان است.

46/17

ای جاماسب هِوُگوَ،
ای خردمند، من اینک،
با سخنانی وافته به تو می­آموزم،
نه با سخنانی ناوافته،
تا آن را به دل فراگیری و پرستنده­ی آن باشی.
هرکه دانا را از نادان بازشناسد،
اهورامزدا، در پرتو راستی،
نگاهبان پرتوان او گردد.

46/18

کسی که به من بپیوندد،
من برای او بهترین هستم،
در پرتو اندیشه­ی نیک،
بهترین­ها را به او نوید می­دهم.
و اما آنکه با من در ستیز است،
من نیز با او در ستیزم.
ای مزدا، من با راستی،
خواست تورا برآورده می­سازم،
راهی که خرد و اندیشه­ی من،
آن را برگزیند.

46/19

کسی که براستی،
خواست زرتشت را،
که ساختن جهان تازه است،
برآورده می­سازد،
از پاداش زندگی جاودانه برخوردار می­گردد،
در این جهان زاینده­ی بارور،
به همه­ی آرزوهای دلش،
دست می­یابد.
ای مزدا،
همه­ی این­ها را تو به من آموخته و آشکار
ساخته­ای.