(داستان کوتاه تاریخی)

پرچم ایران باستان

نئودوسيوس دوم، امپراتور روم، ۱۲ مي سال ۴۲۰ميلادي(1590 سال پيش، 22 ارديبهشت) در آخرين ديدار خود با افسران واحدهاي ارتش اين كشور كه عازم جنگ با ايران بودند به آنان توصيه كرد كه پس از روبه‌رو شدن 2 ارتش و آغاز زد‌و‌خورد، بهترين هنگ رومي را مأمور تصرف پرچم ايران كنند.

نئودوسيوس دوم، امپراتور روم، ۱۲ مي سال ۴۲۰ميلادي(1590 سال پيش، 22 ارديبهشت) در آخرين ديدار خود با افسران واحدهاي ارتش اين كشور كه عازم جنگ با ايران بودند به آنان توصيه كرد كه پس از روبه‌رو شدن 2 ارتش و آغاز زد‌و‌خورد، بهترين هنگ رومي را مأمور تصرف پرچم ايران كنندو تأكيد كرد كه با تصرف پرچم، سربازان ايران روحيه خود را از دست خواهند داد كه عاملي است مهم به سود ما.

مورخ ارتش روم كه در اين جلسه حضور داشت و بعدا ناظر صحنه‌هاي اين جنگ ايران و روم بود كه 2سال طول كشيد نوشته است كه در جريان جنگ، نيروهاي رومي بارها كوشيدند تا پرچم ايران را به دست آورند، ولي موفق نشدند. اين مورخ سپس به توصيف اين پرچم و روش محافظت از آن پرداخته و نوشته است: ابعاد پرچم ايران (درفش كاويان) 7متر در 5متر است (اندازه‌ها بعدا به نظام متريك محاسبه شده است)، بر بالاي آن نقش يادآوري اهورا مزدا (فروهر) قرار دارد. علامت برجسته پرچم با نخ‌هاي سيم و زر و گوهرهاي گرانبها (ياقوت و...) دوخته شده و اين گوهرها به‌گونه‌اي قرار گرفته‌اند كه اشعه آفتاب را تا مسافتي دور منعكس مي‌كنند.

اين پرچم در جريان جنگ روي يك تپه يا زمين مرتفع قرارداده مي‌شود و 3رديف سرباز نيزه‌دار بلند قامت دايره‌وار از آن محافظت مي‌كنند.

جنگي كه از آن ياد شد در سال ۴۲۲ ميلادي با امضاي يك پيمان صلح ميان 2ابر‌قدرت وقت پايان گرفت. بايد دانست كه پرچم ملي ايران باستان تنها يك بار تصرف شد و آن در جريان جنگ قادسيه در سال 637 ميلادي بود. با ازدست رفتن پرچم، امپراتوري ساسانيان نيز از ميان رفت.