برداشت از سروده پنچم گاتها

صدرا

آشوزرتشت(پیرمغان) به ما می آموزد که فریبکاران در عرصه سیاست ، افرادی خودکامه(دیکتاتور) هستند ، و زندگی آزاد را برای مردم روا نمی دارند. آنان در پی بدست آوردن نیروهایی ویران کننده هستند و با تبهکاران همدست . روشن است که اینان برای ماندگاری زشت خود راهی جز برهم زدن آرامش جامعه و بدست آوردن نیروهای بزرگ مخرب ، که به ویرانی و تباهی میکشد را ندارند.

کارکردهای این سروده پیر (آشوزرتشت) نه تنها در جایگاه سیاست و اجتماع است ، بلکه در واحد های کوچک تر اجتماعی نیز میتواند کمک کار ما باشد...

همه رو به سوی خدا دارند ، حتی تبهکاران نیز به سوی خدا روی خواهند نمود. خداوند از راه اندیشه نیک که بر پایه راستی و آرامش است ، پیام خود را به آدمیان میرساند.

در این مسیر ، فریبکاران و آموزگاران بد اندیش نیز بیکار ننشسته و آنچه می کنند این است که با فریبکاری و وانمود کردن به نیک کرداری و با ریاکاری و گفتارهای فریبنده ، مردم را به ستایش خویش وادار می کنند . آنان با نوید فریبکارانه به کسانی که برتری دروغ را پذیرا شده اند و آنان را می ستایند ، ابتدا اندیشه ها را پراکنده و پریشان میسازند. هرچند که آنان که برتری دروغ را پذیرا شده اند خود نیز دارای سرشتی پلید هستند .

فریبکاران با همدستی آموزگاران بد نهاد ، مردم را از روشن بینی و دیدن جهان با چشمانی باز و روشن باز میدارند و بسوی تیرگی اندیشه میکشانند تا از راستی و دادگری دور شده و به سوی تباهی روند.

فریبکاران وآموزگاران بد(رهبران فریبکاردینی) ، پیام راستین را بر می گردانند و شیوه درست زندگی را با آموزشهای دروغین ، تباه می سازند.آنان نگریستن با چشمانی باز به جهان را بدترین چیز دانسته و با گزینش رهبران سیاسی آشوبگر ، آبادیها را ویران می سازند. با ریاکاری و خودنمایی به بزرگی به دارایی مردم دستبرد می زنند. آنان پیروان دروغ اند و در بدترین اندیشه ها بسر می برند.

آشوزرتشت(پیرمغان) در این سروده خود ، درسهای مهم و جاودانه ای در بینش های سیاسی اجتماعی میدهد . او به ما می آموزد که بدانیم چه کسانی شایستگی برای اداره و سرپرستی و یا مدیریت را دارا هستند. کسانی که در مسیر خوشبخت کردن مردمان گام بردارند . او نخستین شگرد رهزنان خوشبختی مردم را پراکندن اندیشه ها میداند ، آنان دام هایشان را در لابلای ریاکاری و وانمود کردن به بزرگی و نیک کرداری و با سخنان فریبنده ، میگسترند و با وعده های دروغین و گزینش رهبران آشوبگر ، فضایی مه آلود و مبهم ایجاد میکنند تا از این آب گل آلود ماهی خود را صید کنند . و به زندگی پلید خود ادامه دهند.

کسانی که در این دام گرفتار می شوند و چیرگی آنان را پذیرا میگردند نیز پیرو دروغ اند و پلید . آنان از راستی منحرف شده اند ، زیرا کسی که راستی را با استواری بر گزیده باشد ، خدنگ وعده های فریبنده و ... بر او کارگر نمی افتد ، و دانه های دام ، اندیشه او را به وسوسه نمی کشاند . از آنجا که راستی و رشد کردن در راه آن مراتبی را داراست ، هر چه فرد در این راه کوشا تر باشد به مرتبه بالا تری می رسد و کمتر در دام فریب فریبکاران خواهد افتاد. و با روشن بینی بیشتری فریب را خواهد شناخت . وارون (عکس) آن نیز هست ، اینکه هرچه در مرتبه پایین تری از راستی باشد تیرهای دروغ ، بیشتر به او تاثیر خواهد گذارد تا آنجا که از پاینن ترین مرتبه نیز پایین تر رفته و به چیرگی دروغ تن داده و به جرگاه آنان خواهد پیوست.

آشوزرتشت(پیرمغان) به ما می آموزد که فریبکاران در عرصه سیاست ، افرادی خودکامه(دیکتاتور) هستند ، و زندگی آزاد را برای مردم روا نمی دارند. آنان در پی بدست آوردن نیروهایی ویران کننده هستند و با تبهکاران همدست . روشن است که اینان برای ماندگاری زشت خود راهی جز برهم زدن آرامش جامعه و بدست آوردن نیروهای بزرگ مخرب ، که به ویرانی و تباهی میکشد را ندارند.

کارکردهای این سروده پیر (آشوزرتشت) نه تنها در جایگاه سیاست و اجتماع است ، بلکه در واحد های کوچک تر اجتماعی نیز میتواند کمک کار ما باشد ، مانند مدرسه ، دانشگاه ، کارخانه ، خانواده و ...

براستی که بهترین چیزها آموزش درست و خردمندانه آموزگاری آگاه است